Bijles Duits, Nederlands of Engels met Ann Sofie

Door corona was ik de voorbije jaren grotendeels technisch werkloos en wou ik mijn vrije tijd nuttig besteden. Zo gaf ik de zoon van een kennis bijlessen Duits en dat beviel me erg goed. Daarnaast ben ik nu al een half jaar bijlesdocent en geef ik wekelijks twee uur huiswerkondersteuning aan kinderen van kansarme gezinnen. Hoewel dat door corona online moet, verloopt dat erg goed en zie ik dat mijn leerling veel vooruitgang boekt.

Vanuit mijn persoonlijke gedrevenheid wil ik op een klantgerichte manier resultaat behalen met studenten.

Tijdens mijn doctoraat werkte ik als docent Duits aan de University of Texas in Austin, een ervaring die mij toonde hoeveel plezier ik uit het taalonderwijs haal. Ook werkte ik als onderzoeksassistent en begeleidde ik bachelorstudenten bij het werken in een psycholinguïstisch labo. Ik geniet ervan van anderen nieuwe skills en talen bij te brengen en te zien hoe studenten langzaam maar zeker steviger in hun schoenen staan, of het nu bij het zich uitdrukken in het Engels is, of het uitwerken van hun eigen project.

Ik begeleid leerlingen graag tijdens hun studies met mijn passie voor talen. Ik wil tonen aan leerlingen dat talen een meerwaarde en echt fun kunnen zijn!

Ik houd enorm van uitdagingen, en bijlessen geven is op veel vlakken een uitdaging. Elke bijles is namelijk anders en heel individueel. Niet alleen verschilt de uitdaging waar een leerling of student tegenaan loopt, maar ook de manier waarop je daar als bijlesgever mee omgaat. Hoe bouw je je uitleg op? Welke aanpak werkt voor deze leerling of student? En hoe zorg je ervoor dat de leerstof op een manier wordt uitgelegd die voor hem of haar écht werkt?

Ik zie dat eigenlijk als een verhaal dat je samen met de leerling of student begint te schrijven. Je gaat samen op zoek naar wat werkt, probeert verschillende aanpakken uit en bouwt stap voor stap verder. En net dat vind ik zo mooi aan bijles geven: op het einde letterlijk kunnen zien dat de puzzelstukjes bij de leerling of student in elkaar beginnen te vallen.

Dat moment is voor mij de absolute kers op de taart en geeft ontzettend veel voldoening. Want uiteindelijk is er weinig leuker dan iemand eerst te zien worstelen met iets en vervolgens het moment mee te maken waarop die persoon denkt: 'Ah, nu snap ik het!'.